El’s Zang-feuilleton: Zingen is een levenselixer! (Deel 3)

 

Huppelend zingen

 

Het past me niet meer, zingen in een koor. Tenminste niet in een gewoon koor. Ik spring en huppel teveel. Ook als ik zelf voor een koor sta, moet het heel authentiek voelen en moet ik alle kanten op kunnen. Iedereen moet zichzelf kunnen zijn en de ruimte kunnen nemen en vinden.

Dat begint dus bij mijzelf. Ik wil bezield raken!

Ik pas niet in een strak uitgedachte vorm.
Vroeger mikte ik op prachtige uitvoeringen, optredens en festivals. De uiterlijke vorm werd vaak belangrijker dan de weg ernaar toe. En geloof me, ik heb die weg vaak afgelegd. Er zijn wat peentjes gezweet en er hebben wat zenuwen door de kelen gegierd tijdens de vele optredens en uitvoeringen die de planken op gingen. Over gierende stembanden gesproken, wowo: Lees El’s zangfeuilleton, deel 1

 

Het was leuk, zeker! Ik heb er geen moment spijt van en heb er ook van genoten. Ik heb er enorm veel van geleerd, maar sinds een paar jaar wil ik het anders. Ik begin het glashelder te zien en te voelen.
Het is een zingen waarbij jij en ik geïnspireerd raken, bezield, blij en vrij worden van binnen. Ik wil naar de authentieke zangbeleving, waarbij het publiek niet het belangrijkste is, maar de zangers zelf in het licht komen te staan.

We hoeven niet te voldoen aan de mening van de toeschouwer, we gaan een stap verder. We zullen stralen van binnenuit.
Het grappige is dat de toeschouwer dan opeens zo geraakt kan worden, dat deze gewoon wordt meegenomen in wat er gebeurt. De toeschouwer kan voelen wat er gebeurt, horen en zien. De toeschouwer gaat dan vanzelf meedoen.
Zingen is geluid, trilling, frequentie, is energie die stroomt. Daar kun je niet aan trekken en niet tegenaan duwen. Planningen en deadlines gaan overboord.

We komen in het ware moment, daar waar het gebeurt. Zo krijgt een klank diepte en waarachtigheid. Zo raken we met een lied onszelf, elkaar en de wereld aan.
Je kunt die energiestroom gaan voelen en erop meegenomen worden, gaan mee stromen, gaan meezingen.

Dat betekent dat je er ten volle gefocust in moet stappen, in het moment zijn dus. Dat is wat ik vurig claim van mijn zangers: focus en in het moment zijn.

Centeren in jezelf, in jouw kracht gaan staan en dan in verbinding met jezelf en je medezangers zingen!!

Heerlijk, dan raakt het hoofd leeg en ben je alleen nog maar lied en klank.
Ja, een goed plan, dat is het!

Huppelend zingen noem ik het.

Zingen wordt zo een levenselixer.

 

zingen

 

Lees meer: 

El’s zangfeuilleton deel 1: Help, ik ben mijn stem kwijt

El’s zangfeuilleton deel 2: Van Gospelgloed en ander vuur

El’s zangfeuilleton deel 4: En opeens klinkt het als een klok

El’s zangfeuilleton, deel 5: Daar gaat de trein!