Tag Archives: levenspad

De uitdaging is dichtbij jezelf te blijven

De uitdaging is dichtbij jezelf te blijven. Dat weet je toch, hè?

Op het moment word ik er weer dagelijks door getriggerd nu oude thema’s in mijn leven opnieuw oppoppen.
Mijn uitdaging van nu is me te herinneren hoe bijzonder mijn levenspad is, hoe specifiek en gericht de boodschappen zijn, die mij zijn ingegeven door de adem van de Geest en Spirits van hier en overzij  sinds het jaar 1999. Dat stopt nooit. Ik weet waarom ik er ben.

Denk niet dat jouw pad een gerichte passievolle route moet zijn, en dat jij nu al precies moet weten wat jouw doel, missie en talent is. Dat ontvouwt zich bij de meeste mensen gaandeweg het leven. Besef, dat je stap voor stap gaat en dat er maar één geleide binnen jou is, die weet welke richting jij nu het beste bewandelt.


Welk pad zul je gaan?
Je innerlijke stem, je Zielskern, kan het je vertellen
Elke dag spreekt ze duidelijker
Je lichaam kan het voelen
Er komt een moment dat ze je ‘richting duider’ wordt
Je weet dan precies hoe te gaan
Je merkt opeens op: 
Ik ben precies daar, waar ik nu moet zijn!


Het is wat mij overkomt. Bewust van het moment, meebewegend met de getijden, dat omarmen wat er nu is.
Elke keer opnieuw krult ie dan naar binnen, die magnifieke lichtbundel, ze doorstraalt mijn kruin.  
Ik vind het magnifiek, iedere dag zie ik meer kleuren in mij en spreekt de lichtmeester steeds krachtiger. Nieuwe kennis mag de wereld in.


Mijn tip voor jou: Reik niet uit ver buiten je, maar ben nieuwsgierig naar wat vlak voor je voeten plaats vindt en word wakker van binnen!

Een brok in mijn keel

Hoe is dat, iets met anderen te delen en jezelf laten zien?

De gewone dingen van alle dag uitwisselen, dat is meestal nog gemakkelijk! We hebben houvast aan onze rol of onze taak. We babbelen wat, we doen gewoon ons ding. We komen, we gaan enzovoort….

Maar hoe staat het met ons, als we onze ziel gaan blootleggen? Als we onszelf echt laten zien? Als  we iets gaan vertellen dat zo diep ligt, dat het kwetsbaar is? Dat het liefst vergeten is? Komen we dan nog met gemak uit onze woorden?

Ik niet! Ik zit dan met een brok in mijn keel.

Tranen kunnen vloeien

Tranen kunnen vloeien, waardoor het spreken kan stromen.

Tranen kunnen ook vloeien, omdat je zo overweldigd wordt, door het grote en magistrale dat je ooit overkwam. Dan borrelt er een gevoel van binnen op, waarbij je je blij voelt en groot van binnen tegelijk. Je borst zwelt!

Het is alsof iemand je opeens werkelijk gezien heeft, eerst stiekem gespot, en dan werkelijk echt gezien.

Je wordt opgetild uit het niets en  merkt opeens  dat het ‘goed doet’ dat je er bent.

Met een brok in je  keel..

Ik zou liefst een kei of een steen opzoeken in de vrije natuur en daar bovenop gaan staan.

De zon mag schijnen of de regen vallen, maar ik hef  mijn handen breed op naar de hemel en jubel van binnen, grijns van oor tot oor en roep: Hoera ze hebben me  gezien! Niet jij en ik, nee ZIJ en WIJ daar!

Ik kreeg een opdracht mee

Het overkwam mij en ik moet het gaan vertellen.

Ik ben gespot, ik ben ertussenuit gepikt, ze hebben me gezien. Ik ben herkend en opgetild. Uitgedaagd ook! En….ik kreeg een opdracht mee!

Ga je inzetten voor de mensen op aarde. Ga voelen, kijken en zien. Bewaar  je eenvoud, je integriteit en je humor, maar werk !

Werk hard tot je honderd  jaar bent en vertel, vertel! Want er moet veel gebeuren en velen mogen wakker worden. Je moet het ze vertellen en uitleggen! Vertel het op jouw manier en vertel ook  wat jijzelf wilt vertellen, want wij zijn jij!

Bij een teleseminar

tijdens een lezing of consult,

op een prachtige belevingsmiddag

of tijdens een heerlijke zangavond

hoop ik te ontmoeten en begroeten

en laat ik je zien

wat dat sprongetje van binnen is!