Tag Archives: energie

Ik drijf de kou uit je botten

De kou trekt door de muren en wellicht een beetje onze botten in. Herfst en winter dienen zich aan. Het is tijd om naar binnen te keren en diep van binnen te resetten, orde op zaken te stellen en te kiezen voor wat je nog wilt vasthouden en wat je met de bladerkruin mee loslaat.

Het kan zelfs voelen alsof er even niets gebeurt en alles uiterlijk stil staat.  Niet denken dat je niet verder komt hoor. Het hoort erbij. We zijn nu het braakliggende land dat zich moet herstellen van de intensieve periode dat het werd gebruikt. We hebben deze periode nodig om straks weer vol  tot wasdom te komen.

Jullie zien het nog niet aan de buitenkant maar ook hier wordt hard gewerkt. Keuzes voor de toekomst, ja zelfs in mijn huis, om alles de nieuwe fase van het leven en beleven in te dragen. Mijn werkkamer gaat verplaatsen, zodat ik straks alle benodigdheden kan creëren om samen met jullie online te gaan. Ik noem het mijn studio en hij ziet er nu al heel licht uit. In mijn verbeelding is het al helemaal klaar en precies zoals ik het hebben wil. We zijn dus aan het verven en klussen in alle vrije minuten, terwijl er ook op technisch vlak volop wordt doorontwikkeld om dit mogelijk te maken. In het voorjaar komt dit tot wasdom!

Wonderwel rollen er ondertussen vele nieuwe gezichten de praktijk binnen. Deze dagen regel ik bij de meesten van jullie ook de interne klok. Ik help het systeem een handje, zodat je het minder snel koud hebt en de wind minder vat op je heeft.

De roep om het balans-uur, systeemonderhoud op maat, komt daarmee ook opborrelen. Velen van jullie kennen het van wat langer terug. Het balans-uur is een moment om te resetten, waarbij je ‘tools op maat’ krijgt en iedere deelnemer individueel door mij wordt ‘gespot’.
Ik zet je via drukpunten en speciale schakeltechnieken direct beter in je systeem. Het effect is, dat je meteen een aantal blokkades loslaat, fysiek leert schakelen en weer beter in je vel zit.

Tijdens het balans-uur werken we in een kleine groep. Iedere deelnemer blijft tijdens dit energiewerk volledig bij zichzelf. Persoonlijke informatie wordt niet uitgewisseld. Zo krijg je de kans e.e.a. optimaal te verwerken en te integreren. En dat gaat diep!
Mooi werk en heerlijk om te doen.

Lees meer

El’s zangfeuilleton: Zingen is een levenselixer! (Deel 5)

Daar gaat de trein!

 

Heb jij wel eens zin om heel hard te schreeuwen?
Heb jij wel eens zin om heel hoog te piepen of heel laag te brommen?
Ik ook!!

Als kind leren we het soms af, maar onze stem en stemimpuls liegen nooit.
Onze stem wil ontladen, stoom afblazen, uiting geven aan, op avontuur…
De stem loopt namelijk voorop in het rijtje van onze gevoelens.
Het is de locomotief waaraan de vele wagonnetjes hangen.

Die wagonnetjes zijn onze gevoelens. Ze hebben allemaal een eigen startmotortje en willen soms opeens aan het rijden slaan.
Als de locomotief, de voortrekker, de stem, dan in beweging komt, botst er geen enkele wagon op de ander. De wagonnetjes kunnen dan goed uit de voeten, gevoelens stromen, je lijf reageert. Daar knapt de hele trein van op.
Hoe mooi is dat uitgekiend!

Ja Stem, dat ben jij: de locomotief die naar behoefte de hele trein zonder botsing in een mooie soepele beweging houdt.

Ken je dit liedje?
“Chauffeurtje mag ik mee, mag ik mee met jou? Ja Juffrouw, ja juffrouw.”
Ik zal het voor je zingen…
Als jij dan mee in beweging komt, wordt jij je eigen organische reactie van gevoel, klank en energie en rijdt jouw eigen locomotief: Tuuuuut tuuuuuuuut! (Hoor je ‘m?)

Dat is zo bevrijdend voor je lijf, je ziel, je hoofd. Jongens, laten rijden dus die locomotief.
Chauffeurtje mag ik mee met jou? JA, juffrouw! JAAAAAAAHHHHHH

 

Meer lezen:

El’s zangfeuilleton deel 1: Help, ik ben mijn stem kwijt

El’s zangfeuilleton deel 2: Van Gospelgloed en ander vuur

El’s zangfeuilleton deel 3: Huppelend zingen

El’s zangfeuilleton deel 4: En opeens klinkt het als een klok

 

El’s Zang-feuilleton: Zingen is een levenselixer! (Deel 4)

 

En opeens klinkt het als een klok.

 

Ja, je gelooft het of niet, maar telkens als we met een nieuwe groep mensen in het vrolijk avontuur dat zingen heet stappen, hoor je mensen zeggen:

Ik kan niet zingen hoor.

Ik klink niet.

Hou ik wel toon?

Hoe magisch mooi is het als we, na een warming up en dwalend langs de diverse speelse wendingen van zang en muziek, steeds spontaan uit het moment ontstaan, na nog geen half uur al de eerste klingelende zangklokjes horen?

Het gebeurt gewoon! Steeds weer.
En ik word er steeds zo blij van. Ben stiekem nog steeds verwonderd dat dit zo werkt. Wat o zo spannend leek van te voren wordt een natuurlijke vanzelfsprekendheid.

Het geheim is uit het verstand te stappen en naar het gevoel te gaan.
Geen tijd nemen om te denken en te oordelen.
Gewoon doen jongens: Zingen!

Een stem is als de spiegel van de ziel en kan op allerlei manieren klinken: prachtig toch? Daar zijn geen regels voor. Zeker niet als het om jouw eigen pure stem en jouw beleving gaat.

Nee, we hoeven geen voorstelling te geven, we mogen het zelf beleven.
Als je zingt voor je beroep of voor de luisteraar, dan is dat een hele andere tak van sport en een vak apart. Dat is een bijzonder specialisme, dat is van een andere orde. Ik ken ze en heb enorme bewondering voor ze: de mensen die gezegend zijn met een gouden strot en de discipline en zelfkennis hebben dit voor ons als luisteraar te ontwikkelen. Ze zijn een groot geschenk voor ons. Wij mogen van hun hemelse klankentaal genieten. Bless them!

Maar wij, jij en ik, zingen vooral voor onszelf. Wij zijn gewoon de kinderen die weer buiten spelen en ons eigen liedje zingen, gewoon omdat dat van nature in ons mensen zit en we gevoelens willen laten stromen.

zingen

Maar let op mijn woorden, ook dat zal de ander raken, zeker en vast. De ander gaat zien en voelen hoe bevrijdend en heerlijk dat is: te klinken als een klok, een feestklok!

Houd je oren en neus open, je voeten zullen trappelen van plezier.

Ja, we gaan weer lekker zingen!

 

Zin in zingen? Kijk eens bij:

Zingen en meer of Zanggroep Puur.

 

Meer lezen:

El’s zangfeuilleton deel 1: Help, ik ben mijn stem kwijt

El’s zangfeuilleton deel 2: Van Gospelgloed en ander vuur

El’s zangfeuilleton deel 3: Huppelend zingen

El’s zangfeuilleton deel 5: Daar gaat de trein!

El’s Zang-feuilleton: Zingen is een levenselixer! (Deel 3)

 

Huppelend zingen

 

Het past me niet meer, zingen in een koor. Tenminste niet in een gewoon koor. Ik spring en huppel teveel. Ook als ik zelf voor een koor sta, moet het heel authentiek voelen en moet ik alle kanten op kunnen. Iedereen moet zichzelf kunnen zijn en de ruimte kunnen nemen en vinden.

Dat begint dus bij mijzelf. Ik wil bezield raken!

Ik pas niet in een strak uitgedachte vorm.
Vroeger mikte ik op prachtige uitvoeringen, optredens en festivals. De uiterlijke vorm werd vaak belangrijker dan de weg ernaar toe. En geloof me, ik heb die weg vaak afgelegd. Er zijn wat peentjes gezweet en er hebben wat zenuwen door de kelen gegierd tijdens de vele optredens en uitvoeringen die de planken op gingen. Over gierende stembanden gesproken, wowo: Lees El’s zangfeuilleton, deel 1

 

Het was leuk, zeker! Ik heb er geen moment spijt van en heb er ook van genoten. Ik heb er enorm veel van geleerd, maar sinds een paar jaar wil ik het anders. Ik begin het glashelder te zien en te voelen.
Het is een zingen waarbij jij en ik geïnspireerd raken, bezield, blij en vrij worden van binnen. Ik wil naar de authentieke zangbeleving, waarbij het publiek niet het belangrijkste is, maar de zangers zelf in het licht komen te staan.

We hoeven niet te voldoen aan de mening van de toeschouwer, we gaan een stap verder. We zullen stralen van binnenuit.
Het grappige is dat de toeschouwer dan opeens zo geraakt kan worden, dat deze gewoon wordt meegenomen in wat er gebeurt. De toeschouwer kan voelen wat er gebeurt, horen en zien. De toeschouwer gaat dan vanzelf meedoen.
Zingen is geluid, trilling, frequentie, is energie die stroomt. Daar kun je niet aan trekken en niet tegenaan duwen. Planningen en deadlines gaan overboord.

We komen in het ware moment, daar waar het gebeurt. Zo krijgt een klank diepte en waarachtigheid. Zo raken we met een lied onszelf, elkaar en de wereld aan.
Je kunt die energiestroom gaan voelen en erop meegenomen worden, gaan mee stromen, gaan meezingen.

Dat betekent dat je er ten volle gefocust in moet stappen, in het moment zijn dus. Dat is wat ik vurig claim van mijn zangers: focus en in het moment zijn.

Centeren in jezelf, in jouw kracht gaan staan en dan in verbinding met jezelf en je medezangers zingen!!

Heerlijk, dan raakt het hoofd leeg en ben je alleen nog maar lied en klank.
Ja, een goed plan, dat is het!

Huppelend zingen noem ik het.

Zingen wordt zo een levenselixer.

 

zingen

 

Lees meer: 

El’s zangfeuilleton deel 1: Help, ik ben mijn stem kwijt

El’s zangfeuilleton deel 2: Van Gospelgloed en ander vuur

El’s zangfeuilleton deel 4: En opeens klinkt het als een klok

El’s zangfeuilleton, deel 5: Daar gaat de trein!

El’s Zang-feuilleton: Zingen is een levenselixer (Deel 1)

Help ik ben mijn stem kwijt!

 

Een gebroken stem
Een krakende stem
Een gierende stem
HELP IK BEN MIJN STEM KWIJT

Herken je het?

Vroeger was ik ook wel eens mijn stem kwijt. Ik kon gewoon niet meer praten. Toen wist ik nog niet waar het door kwam.
Ik kwam onlangs zo’n stem weer tegen. Een gebroken stem. Een stem volledig ‘uit haar toon’. Een stem die niet meer kon zingen. Ik schrok ervan. Ik herinnerde me weer ten volle wat dat betekent en wat de ziel dan zegt.
Een gebroken stem vertelt, dat emoties niet stromen. Een wervelende massa van gevoelens in de hartstreek kan niet naar buiten: Het hart in een harnas verpakt, energie met een deksel erop. De deksel, de stembanden, houden op hun eigen manier de energie, de stroom, de beweging tegen.
We zeggen niet voor niets: “Er schiet een brok in mijn keel”. Er borrelt dan iets diep vanuit je lijf op, een gevoel dat eruit wil.
De stem kan al die opgekropte spanning niet meer aan en zingt dan zo haar eigen lied: “Ik wil het niet, ik voel het niet, ik wil het niet voelen…klaboenggggg, deksel erop!!” Zelfs de ogen praten mee. Ze raken  hun glans kwijt en raken net als de stem dof en afgeschermd. De stem en de ogen, het zijn de spiegels van de ziel.

We hebben vele kringspieren in ons lichaam, ze kunnen openen of (af)sluiten. Dat gebeurt o.a. rondom de stem en rondom de ogen. Ik kan er een heel technisch verhaal aan wijden, maar we houden het simpel.

Hoe heerlijk is het je stem te bevrijden van deze beknelling, rem, blokkade? Hoe heerlijk is het je gevoel haar ware vrijheid en ruimte terug te geven?
Ik zing elke dag, ik heb er zelfs mijn werk van gemaakt al jaren en jaren lang.
Ik beleef elke dag mijn eigen bevrijding. Als we bevrijd en met plezier zingen gaan emoties stromen, verwerken we, ruimen we spanning op, komen we in contact met onszelf, met onze eigen energie. We worden er gelukkig van, vrij en blij. We noemen het stembevrijding, maar voor mij is het veel meer dan dat, het is gevoelsbevrijding en al zo oud als de mensheid zelf.

Het is niet moeilijk, het is een kwestie van doen. Uit het verstand stappen, uit de prestatie stappen ook, en naar het gevoel toe gaan. Een lied is een groot geschenk: het rijkt ons altijd een gevoel aan. We hoeven het maar op te pakken en te herkennen en dan…Zingen maar!!
Als we een lied vanuit het gevoel durven beleven, gaan we bezield zingen en raakt onze stem vanzelf bevrijd, telkens en telkens weer. De klank wordt prachtig en heel uniek.

Snap je het?
Benader het vooral niet technisch en vanuit het verstand.
Zing, beleef en geniet! Dan wordt zingen een levenselixer.

Wordt vervolgd!

Lees verder in:

deel 2 van El’s zangfeuilleton: Van Gospelgloed en ander vuur

deel 3 van El’s zangfeuilleton: Huppelend zingen

deel 4 van El’s zangfeuilleton: En opeens klinkt het als een klok

deel 5 van El’s zangfeuilleton: Daar gaat de trein!

levenselixer

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zin in zingen? Kijk eens bij:

Zingen en meer of Zanggroep Puur

 

Vandaag heb ik ontdekt dat ik gewoon mag stralen

Ik heb het ontdekt, ja ik heb het nu echt ontdekt!
Er borrelt een grappig klein luchtbelletje van binnenin mij omhoog.
Het kriebelt vanuit mijn maag met kleine sprongetjes omhoog, tot  in mijn keel en dan begint alles van binnen te tinkelen.
Woepsie, ik kan niet meer stil zitten en spring opeens in de lucht.
Het was slechts één gedachte, één gevoel dat me dit bracht. En nu ben ik opeens volledig opgeladen!

Het geheim

Jongens, vandaag heb ik ontdekt dat ik gewoon mag stralen. We mogen blij zijn met wat we hebben, toch, waarom niet?

Ja, doe het van binnen. Laat het toe! Maak je eigen vrolijke innerlijke sprongetje.
De kranten en het nieuws staan vol met ellende, maar jij hebt een andere opdracht. Laat iets opborrelen van binnen in je lijf.


Ik zie een grappig klein luchtbelletje, dat ter hoogte van mijn maag opstijgt: een vrolijke twinkeling

Waarom zou ik moeten zitten treuren in een hoekje, omdat er zoveel treurnis is? We worden geroepen om vooral te schijnen en te stralen. Als jij blij kunt zijn met wat je hebt, help je de wereld ook. Je brengt je omgeving in een lichtere vrolijkere trilling en dat helpt. Dat helpt enorm om het licht te verspreiden. Het resoneert door tot in diepten van dimensies. En dát is, zal ik je vertellen, iets dat ik héél zeker weet!

De zon stopt toch ook niet met schijnen?

Vroeger durfde ik niet goed blij te zijn, als een ander verdrietig was. ‘Ik kan toch niet blij en vrolijk zijn, als jij verdrietig bent?’
Maar mijn loyaliteitsgevoel mag nu aan een boom zwieren en uitwaaien hoor. Wat is het heerlijk om gewoon blij te zijn!

Hoe meer schaduwen om me heen, hoe groter het contrast met het licht zal zijn. En dan hoop ik dat jij in de schaduw, juist vanwege dat contrast een lichtstraaltje gaat opvangen. Niets werkt zo aanstekelijk en prettig op ons humeur als een stralende zon en een aanstekelijke lach.

En als buiten de zon niet schijnt, hebben we des te meer licht van binnen nodig. Wil je iets kunnen betekenen voor de ander? Ik zeg je:  ‘Durf te stralen. De wereld wordt er mooier van!’

Lees meer

Ik ben gewiegd door Engelen

Vandaag giert de storm om de ramen en de deuren in ons huis klapperen.
De herfst vertelt luid en duidelijk dat ie er is! Het is nat en klam buiten.
De mensen voelen het ook, de herfst komt en de wintertijd is aangebroken. De klok is verzet!
Dat resulteert in een enorme drukte in Het Tempeltje, alsof alle pijn en alle verdriet met de regen en de wind zwaarder wegen. Mensen zijn zoekend! Alsof alle bladeren die kriskras ronddwarrelen ook ons in de war maken.
Ik zit in mijn huispak in de keuken. Het is zondag. Ik heb nu even tijd voor mijzelf. Maar oeioei, dat loopt even anders! Daar komen ze: met de wind en de regen waaien ze zo mijn keuken binnen.
Door de storm aangedreven komen ze binnengerold en binnen gewerveld…. De Engelen!

Hier zijn ze dan: De Engelen en mijn nieuwe blog!

_engeltjeLieve allemaal, hoera het is herfst, want deze gure natte dag brengt mij luid en duidelijk de Engelen om ze aan jullie te verhalen. Ik word er helemaal blij van.

Vroeger, voor ik mij echt bewust werd van mijn helderziendheid en deze ging ontwikkelen, kon ik de Engelen niet zo zien. Ik heb ook wel eens gezegd: “Ik heb er niet zoveel mee, met Engelen!”

Voor mijn nuchtere praktische ik waren ze te weinig grijpbaar, te wazig. En die nuchtere kant van mij dacht dan: “Wat ik niet letterlijk zie en vast kan pakken, och dát!, dat laat maar zitten”.

Daarvoor, als kind zijnde, had ik een speciale afstandelijke verhouding met Engelen.

Ik weet het nog goed. Als de kerstboom werd gezet, ging daar Engelenhaar in. Van die glanzende witte glaswol die in je handen kan snijden. Ik dacht toen al: Is dit Engelenhaar? Wat hard! En wat naar, dat dat haar zo in mijn vingers snijdt! Ik was zelfs een beetje boos op dat Engelenhaar!

Vervolgens als de boom klaar stond, opgetuigd en wel, enkele dagen voor kerst, durfde ik niet alleen naar beneden in de donkere nachten, als ik naar het toilet moest. De Engelen zouden vast en zeker rond de boom vliegen om naar hun haar te zoeken. In mijn fantasie zag ik heel veel Engelen in de woonkamer rond de kerstboom wervelen en met kracht en nadruk er nog meer haren bij strooien. Als ik dan in de ochtend tegen mijn moeder zei: er hangt nu nog meer Engelenhaar in de boom, zei mijn moeder, “Dat doen de Engelen, ze strooien hun haren in onze kerstboom!” Dat vond ik een magische en bijzondere gedachte, maar ook wel erg spannend!

In de donkere dagen voor kerst was mijn vertrouwen in mijn vader dan ook belangrijker dan ooit. Ik vroeg hem, als ik heel bang was om alleen naar beneden naar het toilet te gaan, om met me mee te lopen. Mijn vader deed dat altijd met liefde en zorgzaamheid. Op koude blote voetjes ging ik naar beneden, maar wel samen met mijn Paps!

Dat zijn dankbare en magische herinneringen. Hoe kon ik toen weten, dat ik vandaag de dag af en toe gewiegd zou gaan worden door Engelen?

Nu terug naar onze herfst, de natte klamme regen en de wind die waait. Jij kent het ook, een drukke week gehad, een vol hoofd, moe van van alles. Ik raad je aan: laat je wiegen door Engelen.

Ik ga je verklappen hoe, want ik denk dat de Engelen staan te trappelen om jou en ieder die wil te wiegen! Hoe? Het antwoord is heel simpel: Je moet het ze gewoon vragen!

Denk aan Engelen, stel je voor ze open, nodig ze uit en vraag ze simpelweg dichtbij je en om je heen. Onderstaande kan daarbij helpen:

Zorg voor een plekje in huis voor jou alleen waar je even ongestoord kunt zitten en niet afgeleid wordt. Schep een fijne sfeer in de ruimte waar je zit. Doe een kaarsje aan. Brand eventueel een lekker geurtje van wierook of geur-olie. Heb je een vol hoofd, zet dan een zacht mooi muziekje op je oren.

Stel je nu gewoon de Engelen voor!

Een extra magische tip, verwen jezelf met een set Engelenkaarten, er zijn er vele te koop, of misschien mag je wel eens een set van iemand lenen. Kijk naar die Engelenkaarten, laat je erdoor inspireren.

Sluit dan je ogen en mediteer met de Engelenenergie.

_engeltje_gespiegeld

Engelen kun je op allerlei manieren waarnemen, ze hebben niet perse een menselijke vorm, maar vanuit onze perceptie is het soms fijn om ze in menselijk vorm waar te nemen

Engelen komen in energie tot ons, de vorm die ze krijgen creëren ze in samenspraak met jou. Engelen komen tot je in de vorm die bij jou past.

Engelen zijn van niemand speciaal, Engelen zijn van iedereen. Dus nodig ze gerust uit!

Ik wens je toe ook af en toe door Engelen gewiegd te worden.

Wil je meer weten over Engelen? Wil je je dichterbij Engelen laten brengen? Ik ben druk met ze in gesprek. Er komt iets moois aan! Er is vast en zeker een Engel, die je op tijd influistert, wat dat wordt!

Een fijne herfstmaand gewenst! El Lenssen – Het Tempeltje